Opdrachtgever: De Persgroep/Eindhovens Dagblad
‘Ik heb iedereen maar uit z’n lijden verlost’
Het zal je als aanstaand echtpaar maar gebeuren; de dag van je leven loopt volledig uit de hand. Die nachtmerrie overviel een stel in Laarbeek, waar de trouwbeambte al zijn fatsoen liet varen.
,,We zouden nu toch een liedje doen?”, weet Hendrika Bouwmans nog net uit te brengen nadat ze het jawoord heeft gegeven aan haar geliefde Dirk van de Laarbeek. ,,Ook dat nog”, reageert trouwbeambte Donny van den Wildenberg zichtbaar geïrriteerd. ,,Nou, vooruit dan. Maar wel een beetje opschieten. Ik heb zo nóg een bruiloft.”
Het kersverse paar zet vervolgens aarzelend een polonaise in, waar de bruiloftsgasten schoorvoetend bij aansluiten. Die zijn even daarvoor van de ene verbazing in de andere gevallen. Die begon al bij binnenkomst in de trouwzaal van Kasteel Croy in Aarle-Rixtel, toen een nummer van AC/DC werd opgezet in plaats van het meer romantische Kom uit de bedstee mijn liefste.
Van den Wildenberg, buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand (babs) in Laarbeek, blijkt zich vervolgens alleen in de schunnige levensverhalen van de aanstaande echtelieden te hebben verdiept. ,,Het is al je vijfde keer hier”, bijt hij de bruid toe, ,,het is bijna werk geworden.” Waarna hij de bruidegom succes wenst: ,,Maar je bent al haar thuishoppertje geweest. Dus je weet waaraan je begint.”
De ceremonie is hét gespreksonderwerp tijdens het aansluitende huwelijksdiner. Dat bestaat, bijna toepasselijk, uit friet met mayonaise. ,,Ik heb er zelf ook wel eens voortijdig een einde aan gemaakt”, bekent Arnold Schweren, trouwbeambte in de gemeente Someren. ,,Het aanstaande paar vond het een goed idee om de eigen kinderen mee te nemen, maar dat zagen die kinderen duidelijk anders. Het werd één gejengel en geschreeuw. Ik heb toen iedereen maar uit z’n lijden verlost.”
Schweren deelt zijn verhaal met medebabsen, allemaal uit de regio Helmond-Eindhoven. Ze zijn met tachtigen bijeen in Croy voor de Babsendag, vertelt Van den Wildenberg, die zijn rol inmiddels heeft losgelaten: ,,Als babs heb je een prachtige baan. Je mag twee mensen de dag van hun leven bezorgen. Maar het is ook een eenzaam beroep; je hebt geen directe collega’s waarmee je kunt overleggen of evalueren.” En dus komen de babsen uit de regio Zuidoost-Brabant om het jaar samen. ,,Om van elkaar te leren, te netwerken en om samen een leuke dag te hebben”, vervolgt de trouwbeambte uit Laarbeek. Zijn gemeente is dit jaar aan de beurt om de Babsendag te organiseren.
En daarbij is flink uitgepakt, ziet de Astense babs Marieke Zantingh: “Een prachtige locatie.” Ze noemt haar vak eervol: “Je mag een prominente rol spelen op de mooiste dag in het leven van twee mensen.” Een pijnlijke ceremonie, zoals even daarvoor door haar Laarbeekse collega’s in scene is gezet, heeft ze nog nooit meegemaakt. Maar herkenbaar is het wel: “Mensen vertellen echt alles. Je weet soms meer dan de bruiloftsgasten. Het is de kunst om daar een mooi, persoonlijk verhaal van te maken.”
Desondanks horen ongemakkelijke momenten er bij, weet Maud Coolen uit Helmond: “Ik heb ook wel eens een paar gehad dat per se met een liedje wilde afsluiten. Alleen waren de getuigen de enige aanwezigen en kwam het stukje wat ze mooi vonden helemaal aan het eind van het lied. Dus daar zaten we met zijn vijven naar elkaar te kijken. Minutenlang.”